Bij free publicity gaat het om het verhaal. Wat heb je een krant, een zender of een journaal te vertellen? Pas als je externe boodschap ‘smoel en inhoud’ heeft maak je een goede kans.

Zo ook met het project Nieuwe Markten Brabants Land, kortweg NMBL, een initiatief waarmee Agro & Co de komende jaren de economie in het Brabantse buitengebied een stevige impuls wil geven. De groene ruimte in centraal Brabant is een belangrijke economische aanjager. Bijna de helft van alle werkende Brabanders vindt er zijn baan. Daarbinnen neemt het agrocomplex (landbouw, veeteelt, verwerkende industrie) circa 6 procent van het Brabantse BNP voor zijn rekening.

Het Tilburgse kennisinstituut Telos onderzocht de economische potentie van het 'Barabantse land'; de provincie nam juni 2008 de studieresultaten in ontvangst.

In feite is er nog niets concreets. Op tafel ligt enkel een rapport.  Om je ambitie toch helder over het voetlicht te brengen kun je het volgende doen:

a)    Je gaat iets verzinnen: een gimmick, een stunt of iets anders wilds. Als het maar opvalt. Goede marketing, maar vanuit journalistiek-inhoudelijk oogpunt enigszins schraal. Je trekt de aandacht, haalt met een fraaie foto de media, maar de vraag is of datgene wat je inhoudelijk wilt overbrengen werkelijk beklijft. En de discussie over het budget laten we gemakshalve maar even achterwege.

b)    Je kiest voor het verhaal, de inhoud. Verplaats je in de behoefte van de krant of het tv-programma dat je wilt bereiken. Die kunnen hun pagina’s of bulletins niet louter vullen met plaatjes. Daar hoort context bij, een verhaal dat duidelijk maakt waarom het medium überhaupt aandacht besteedt aan het onderwerp. Lukt dat, dan is de kans reëel dat jouw verhaal de kolommen haalt. Grote kans dat ze er ook nog een foto bij plaatsen. Omdat het onderwerp zo leuk is en het verhaal aanspreekt. Het resultaat: optimale free publicity, zeker als de klant de strategische opdracht heeft meegegeven zijn organisatie in de rest van Nederland grotere naamsbekendheid te bezorgen.

Inzake NMBL moest het persbericht het belangrijkste werk doen. Overtuigen en verduidelijken. Vervolgens het netwerk induiken om een en ander waar nodig toe te lichten. Met wisselend resultaat, soms sneuvelt het onderwerp op de valreep in het ochtendoverleg (Financieele Dagblad), maar bij de Volkskrant zag de redacteur er wel brood in. Onder de grote rivieren pikten de regionale dagbladen (Gelderlander, Brabants Dagblad) het op, print en online.